بو تنها در آپارتمانش زندگی می‌کند. تنها تماس با دنیای بیرون پنجره بزرگ ساکن در سالن نشیمن است. بو مدت‌ها چشم به آن زن و مردی در دو آپارتمان روبه‌رویی دوخته است و با نوار کاست خود روایت خود را درباره آنها ضبط کرده است. اما روزی آن دو به‌طور خودجوش با یکدیگر صحبت می‌کنند که با واقعیت بو جور درنمی‌آید. او ناچار می‌شود از محدودیت‌های امن آپارتمان بیرون بیاید و در مورد جهان واقعی خارج ایستادگی کند.