خط داستانی
داستان به سادگی شگفتانگیز است. در سال هزار و نهصد هفتادمخفی تا قدردانی از مالک جزیره لوگودن برای مجاز دانستن فیلمبرداری صحنهها برای مون اونک د آمریک، آلن رنایس این آقای ژان فریمسی را با یک دوربین عالیتصویر هشت ثبت نامداد. از آن پس ژان فریمسی به آن عادت کرد و با دوربین در دست در جزیره پرسه زد، تصاویر طبیعت و نزدیکان اندکش را به تصویر کشید. بیشتر از آن، صداها را هم ضبط کرد: صداهای کار، صدای طبیعت، گفتوگوهای خانوادگی. او بعدها همه اینها را به سینما تک بریتیج داد. آنجا بود که کارآموز جوانی به نام اورلی بونامی این گنجِ پنهان و فراموششده را کشف کرد. به خواست خود تصمیم گرفت اندک نورهای فیلم را سازمان دهد، صداها را شمارهگذاری کند و به طور جداگانه در مجموعهای از وینتسها ویرایش و میکس کند. -- ژان-پییر رهم
