خط داستانی
تصویرگری رؤیایی که در آن ما به تماشاگر زندگی خود مینشینیم. فیلم در مکانی آشنا اما نامعلوم میگذرد. ما با تماشای توالی مادران و پدرانی در خانه ای که متعلق به ماست، از حضور ما سپاس گفته و به آن آرامش میرسیم. این داستانی از از دست دادن و رهایی است. ریتمی است، ضربه ای است، آهنگی است که مدت ها فراموش کرده ایم اما همچنان می رقصیم به آن