خط داستانی
در طول حرفهاش، دو ولف هاپر هزاران بار شعر «کیسی در بیس بال» اثر ارنست لارنس تئیر را خوانده است. در اینجا، او با پوشیدن یک دستنوشته، از پشت پرده بهعنوان یک تئاتر بیرون میآید، یک مقدمه کوتاه میدهد و به شعر میپردازد. دوربین ثابت است و اگرچه هاپر در یک مکان ایستاده است، دستان و بازوهایش، چهرهاش و صدایش در تمام مدت زنده و پرانرژی است. در ارائه، این یک اجرای مینستری است.
