خط داستانی
فیلمبرداریِ آغازین جنگ خلیجِ اول، «ریتمِ ظالم» منظرهای موسیقایی از بیابانِ آمریکاست که با قالبی از شعرِ سینمایی در پیوند با «آخرین روزهای پشیمانی» ساخته شده است. پوششِ صدایی از گزارشهای رسانهای در آستانهٔ جنگ با تصویرینظیر از بادبانهای بادبانها در بیابان، و صحنهای حیرتانگیز از چهرههای شناور جمعیتی که به آرامی به دوربین نزدیک میشوند. قطعهای تفکربرانگیز در نحوهٔ ساختِ رسانهها از وحشتِ اجتماعی. «ریتمِ ظالم» تلاشی است برای همسو کردنِ احساسِ همگانی با احساسِ شخصیِ در حالتِ معلق و نگرانیِ مشترک، به شکلی تکاندهنده و همچنان پرمعنا امروزی.
