خط داستانی
در شمارهٔ خداحافظ خوب باشی با نامی که کودکان کامبوچیا به سفیر ایالات متحده در سال هزار و نهصد و هفتاد و پنج در خروج آخرین هلیکوپتر از بنامن پنهُم پین میدادند، ربکا بارون رابطهٔ تاریخ با حافظه را بررسی میکند. او پرسش میکند که آیا تصاویر و حافظه میتوانند در یک فضا قرار گیرند. با استفاده از نامهها، فیلمهای پیدا شدهٔ جداافتاده از مردی کمبودویی ناشناخته، تصاویر ایقونوگرافی از جنگ ویتنام و سایر تصاویر نصفه، بارون روایتِ نامهنگاردی، یادمان و روزنامهنگاری و تاریخهای رسمی را ترکیب میکند تا پرسش کند آیا چیزی به این عظمت مانند کشتار نسلکشی مردم کامبوچی در دوران رژیم پول پوت را میتوان با روشهای سنتی به طور مؤثری بررسی کرد؟
