کارگردان لئون دی ونتر یک فیلم مهیج با بار سیاسی و روانشناختی را به صورت مجموعه نکته وار از صحنه های متصل به زمان و مکان درآورد که پیگیری داستان را دشوار می سازد. خبرنگاری برای گفت‌وگو با یک تروریست مشهور به کشوری جنوبی اروپایی می رود که با وجود پایان یافتن انقلابش پنج سال پیش، به فعالیت خود ادامه می‌دهد. پرسش هایی درباره پذیرش خشونت به عنوان شیوه زندگی بدون درک اولیه و دشواری بالا بردن آگاهی جوامع عقب مانده مطرح می‌شود. شاید به دلیل نحوه برش روایت به تکه‌های جدا، شخصیت‌های خبرنگار و تروریست زمان پیوسته کافی برای شکل‌گیری هویت خود ندارند و این امر درگیر شدن دراماتیک را دشوار می‌کند.