ماساهیرو ماکینو

ماساهیرو ماکینو (マキノ 雅弘، ماکینو ماساهیرو، ۲۹ فوریه ۱۹۰۸ - ۲۹ اکتبر ۱۹۹۳) کارگردان سینمای ژاپنی بود. او بیش از 260 فیلم را کارگردانی کرد که عمدتاً در ژانرهای چنبارا و یاکوزا بودند. نام اصلی او ماساتادا (正唯) بود، اما نام هنری ماساهیرو را انتخاب کرد، کانجی که چندین بار آن را تغییر داد (از جمله 雅広، 正博، و 雅裕).

ماساهیرو ماکینو در کیوتو متولد شد، پسر بزرگ کارگردان و تهیه کننده شوزو.ماکینو که اغلب او را پدر سینمای ژاپن می نامند. او در جوانی در بیش از 100 فیلم بازی کرد تا اینکه در سال 1926 و در سن 18 سالگی به عنوان کارگردان سینما بازی کرد.

جیدایگکی نیهیلیستی که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، مانند رونینگای (1928) او را به یکی از برترین کارگردانان سینمای ژاپن تبدیل کرد، اما شیوه فیلمبرداری او به سرعت باعث مخالفت‌های او نیز شد. برای مثال، کل زمان فیلمبرداری فیلم Edo no Ka Oshō محصول 1936 تنها 28 ساعت طول کشید. منتقد سادائو وایاما آمنه استدلال کرده است که این شیوه فیلمبرداری سریع به سبک فیلم سریع و ریتمیک ماکینو نیز کمک کرده است. ریتم و تمپو برای فیلم‌های او مهم هستند، و بنابراین در جیدایگکی او، صحنه‌های مبارزه مانند Kettō Takadanobaba (1937) می‌تواند مانند رقص به نظر برسد، یا کل سکانس‌ها، مانند Awa no Odoriko (1941) می‌توانند پر از رقص باشند. او موزیکال هایی مانند Singing Birds (1939) و حتی فیلم های تبلیغاتی دوران جنگ خود مانند Hanako-san و Ahen ساخت.Senso (هر دو 1943) می‌توانند اعداد موسیقایی مانند Busby Berkeley داشته باشند.

پس از جنگ، او سریال‌های محبوب jidaigeki مانند Jirōchō Sangokushi و سریال ninkyō eiga مانند Nihon Kyōkaku-den را هدایت کرد. او آخرین فیلم خود را در سال 1972 کارگردانی کرد، فیلم بازنشستگی برای جونکو فوجی، و یک فیلم‌شناسی را تکمیل کرد که در مجموع بیش از 260 فیلم را شامل می‌شد و شامل فیلم‌هایی با ژانرهای مختلف بود.