اتاق آبرام ماتویویچ (روسی: Абрам Матвеевич Роом؛ نام واقعی آبرام موردخلویچ روم، روسی: Абрам Мордхелевич Ром؛ 28 ژوئن 1894، ویلنا – 26 ژوئیه 1976، مسکو) کارگردان و فیلمنامه نویس شوروی بود.

در سالهای 1914-1917 او در انستیتوی تحقیقات روان اعصاب بخترف سن پترزبورگ، بین سالهای 1917 و 1922 در دانشکده پزشکی دانشگاه دولتی ساراتوف تحصیل کرد. از سال 1917 در ساراتوف کار کرددر گروه هنر به عنوان استاد و رئیس کارگاه های عالی هنرهای نمایشی. از سال 1923 او مدیر تئاتر انقلاب وسوولود مایرهولد در مسکو، مدیر و معلم مدرسه عالی آموزشی کمیته اجرایی مرکزی روسیه در کرملین بود. از سال 1924 او کارگردان استودیوهای Goskino، Sovkino، Soyuzkino بود. از سال 1936 کارگردانی استودیو Mosfilm را بر عهده داشت. در سالهای 1925-1934 به تدریس درVGIK به عنوان یک مدرس ارشد.

شناخته شده ترین فیلم اتاق، تخت و مبل (1927) پس از فیلمنامه ای از لو کولشوف و ویکتور شکلوفسکی است. در این فیلم، زنی که با یک کارگر ساختمانی ازدواج کرده است، با صاحب خانه آنها رابطه نامشروع دارد. این فیلم تکامل یک زن خانه دار را به یک زن آزاده قوی دنبال می کند که برای زمان خود بسیار غیر معمول بود. عنوان قابل توجه دیگر The Ghost That Never Returns (1929) است.

اولین فیلمی که او کارگردانی کرد، تعقیب ودکا بود1924. او اولین فیلم ناطق را در اتحاد جماهیر شوروی کارگردانی کرد، مستند 1930 طرح کارهای بزرگ. فیلم‌های دیگری که او کارگردانی کرد عبارتند از: خائن (1926)، ناقص‌ها (1928)، جنایتکاران (1933)، اسکادران شماره 5 (1939)، تهاجم (1945)، در کوه‌های یوگسلاوی (1946)، مدرسه ای برای رسوایی (1952)، دستبند گل گارنت (1969)، و Lawers (1969) (1971).

نقل شده در کتاب آلمانی Texte zur Theorie des Films (آلبرسمیر 1998، ص 304) [متن‌هایی درباره نظریه فیلم]: «آ. روم، مخالف مفهوم سرگئی آیزنشتاین، که در مقاله‌اش Moi kinoubezhdeniya (باورهای من از فیلم) در: صفحه نمایش شوروی، 1926، m. 8، ص 5 فرض شده است: اهمیت اولیه انسان در فیلم باید باشد. im Film dem lebendigen Menschen zu...]، دقیقاً همان چیزی که آیزنشتاین رد کرد.»